Krótko przed zakończeniem wojny wstąpił do sekcji młodzieżowej Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji (KONR). Po zakończeniu wojny uniknął deportacji do ZSRR. Ukrywał się we francuskiej strefie okupacyjnej Niemiec pod fałszywym nazwiskiem Michaił W. Szatow. Działał przeciwko repatriacji byłych "własowców" do Związku Radzieckiego. Wstąpił do Związku Walki o Wyzwolenie Narodów Rosji (SBONR) i Związku Bojowników Ruchu Wyzwoleńczego (SWOD). Od 1948 r. współwydawał organ prasowy SBONR pt. "Prizyw". W 1950 r. wyjechał do USA. Pracował jako malarz, kamieniarz, a następnie taksówkarz. W 1955 r. znalazł pracę w bibliotece University Columbia w Nowym Jorku. W 1956 r. założył unikalne "Archiwum ROA". Publikował liczne artykuły w emigracyjnej prasie rosyjskiej dotyczące historii Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). W 1967 r. ukończył studia biblioteczno-bibliograficzne na University Columbia. Napisał szereg prac bibliograficznych. Próbował stworzyć Rosyjski Zagraniczny Dom Książki, ale musiał zrezygnować z powodu braku finansów. W 1972 r. był jednym z założycieli Kongresu Rosyjskich Amerykanów, wchodząc w skład jego kierownictwa.