William Curtis Chase (ur. 9 marca 1895, zm. 21 sierpnia 1986) – amerykański generał, żołnierz obu wojen światowych. Wyróżnił się szczególnie podczas działań na obszarze południowo-zachodniego Pacyfiku w czasie II wojny światowej i późniejszej okupacji Japonii.
Życiorys Po ukończeniu nauki na Brown University Chase wstąpił w 1913 roku do Gwardii Narodowej stanu Rhode Island i pełnił służbę patrolową na granicy z Meksykiem. W styczniu 1917 roku uzyskał stopień podporucznika kawalerii, po czym został wysłany do Europy, gdzie walczył na froncie zachodnim I wojny światowej, a następnie należał do wojsk okupujących Nadrenię. W okresie międzywojennym był słuchaczem w Szkole Wyższej Sztabu Generalnego w Fort Leavenworth, gdzie miał po latach wrócić jako wykładowca.
W marcu 1943 roku Chase został awansowany do stopnia generała-brygadiera i objął dowodzenie 1 Pułku 1 Dywizji Kawalerii. W lutym 1944 roku został wytypowany na dowódcę desantu na Wyspach Admiralicji. Dysponując początkowo niewielkimi siłami zdołał umocnić się na przyczółku, wykorzystując do celów obronnych ukształtowanie terenu.