Po powrocie do Stanów Zjednoczonych założył Towarzystwo Przyjaciół Kultury Polskiej.
Po raz drugi przybył do Polski z amerykańską misją rządową w 1923 i wówczas postanowił pozostać w kraju. Osiedlił się na stałe w Poznaniu i tam w 1924 powołano go na stanowisko kierownika Katedry Geografii Gospodarczej na Uniwersytecie Poznańskim w charakterze profesora zwyczajnego. Dwa lata później podjął pracę także w Wyższej Szkole Handlowej w Poznaniu. Choć sympatyzował z ZSRR i komunizmem, nie uczestniczył w życiu politycznym. Był wrażliwy na nędzę ludzką, zaznawszy w młodości niedostatku, pomagał młodzieży uniwersyteckiej.
W Poznaniu wydał w latach 1929–1930 monumentalną Geografię gospodarczą Polski Zachodniej (t. 1-2). Pod wpływem dzieł klasyków marksizmu i radzieckiej literatury światopoglądowej sam stał się marksistą. W teoretycznej rozprawie Marksizm a geografia gospodarcza (1928) dał temu wyraz po raz pierwszy, a zawarte w niej poglądy rozwinął później w swym największym dziele Geografia jako nauka, które opublikowano w latach 1934–1935 w Wielkiej geografii powszechnej.