Tadeusz Nartowski (ur. 5 sierpnia 1892 w Zarębach Kościelnych, zm. 6 grudnia 1971 w Szczecinie) – polski artysta malarz.
Życiorys Od dziesiątego roku życia mieszkał w Warszawie. W czasie nauki w szkole średniej równolegle uczył się rysunku u Feliksa Słupskiego. Ukończył Szkołę Sztuk Pięknych. Kształcił się w malarstwie akwarelowym u Leona Wyczółkowskiego, Ferdynanda Ruszczyca, Konrada Krzyżanowskiego, Juliana Fałata i Kazimierza Stabrowskiego. Po ukończeniu studiów, w latach 1921-1925 był wykładowcą w szkole Wojciecha Gersona i na Akademii Sztuk Pięknych. Należał do grupy Zachęta.
W 1924 roku wyjechał do Włoch, gdzie przebywał przez 8 miesięcy. Poza tym od 1927 r. wyjeżdżał co roku do Anglii, Francji, Hiszpanii, Jugosławii, Niemiec, na Węgry i do Maroka.
W czasie II wojny światowej mieszkał w Warszawie. Wypędzony przez Niemców, stracił cały dorobek życia. Po wojnie mieszkał w Krakowie, ale po roku przeniósł się do Wrocławia. Od 1947 roku mieszkał i malował w Szczecinie. Zmarł w roku 1971 i został pochowany na cmentarzu Centralnym w Szczecinie.