W Polsce podawany był z kolekcji ogrodów botanicznych i arboretów (z Kórnika, Rogowa i z Ogrodu Botanicznego w Poznaniu).
Morfologia Pokrój Jest to małe drzewo osiągające 4–8 m wysokości (rzadko do 10 m). Koronę ma rozłożystą (osiąga 3–5 m szerokości), dość gęstą i jednolitą. Kora jest chropowata – jest najbardziej szorstka i popękana spośród wszystkich klonów. Kora na starszych gałęziach i pniu ma szaro-brązową barwę, natomiast nagie, młode gałązki mogą mieć purpurowy odcień. Pąki są owalne i bardzo małe, z 2 lub 3 parami łusek. Korzenie Bardzo głębokie. Liście Naprzeciwległe, o blaszce liściowej 5-, rzadko 7-klapowej. Klapy są głęboko wcięte, trójkątnie-owalne lub trójkątnie-lancetowate, z długo wyciągniętymi końcami. Dolny brzeg klap nasadowych znajduje się w jednej osi – są ucięte (łac. truncatus), ew. płytko tylko sercowate. Błyszcząca i sztywna blaszka ma 5–10 cm długości i 12 cm szerokości. Jest całobrzega (czasem tylko liście z długopędów na środkowej klapie mają dwie małe klapki). Liście są nagie z wyjątkiem małych kępek włosków (domacjów) u nasady blaszki w kątach nerwów. Z ogonków liścia po jego przerwaniu wypływa sok mleczny.