– objęcie posługi w kościele przez księży ze Zgromadzenia Misjonarzy św. Wincentego a Paulo 1920 r. – odsłonięcie stacji Drogi Krzyżowej (fundacja rodziny Renszów); 1922 r. – konsekracja świątyni przez biskupa włocławskiego Stanisława Zdzitowieckiego; 1925 r. – instalacja nowych dzwonów produkcji szwajcarskiej (zrabowanych później przez Niemców w 1942 r.); 1927 r. – elektryfikacja kościoła; 1928 r. – budowa ołtarzy bocznych, stalli, ambony i ławek; 1934 r. – montaż organów piszczałkowych firmy "Krukowski" z Piotrkowa Trybunalskiego; 1937 r. – ukończenie prac przy wznoszeniu budynku plebanii; 1945-1948 r. – remont kościoła po zniszczeniach wojennych; 1959 r. – instalacja ogrzewania kościoła; 1966 r. – instalacja na wieży wschodniej trzech nowych dzwonów: "Maryja", "św. Józef" i "św. Wincenty a Paulo"; 1975 r. – wykonanie nowej polichromii kościoła; 1978 r. – montaż nowych drzwi dębowych, pokrytych blachą miedzianą; 1982 r. – przebudowa prezbiterium i umieszczenie marmurowego ołtarza posoborowego wraz z ambonką; 2001–2003 r. – pokrycie dachu kościoła i wież blachą miedzianą; Architektura Budynek z cegły, w stylu neogotyckim, zbudowany został na planie krzyża łacińskiego. Zarówno wysokość, jak i długość kościoła, wynoszą tyle samo - 49,8 m.