na III Konferencji delegatów ZSP we wrześniu 1917 w Charkowie doprowadził do wystąpienia ze Zjednoczenia reprezentantów SDKPiL i PPS-Lewicy. Brał udział w pracach Komitetu Wykonawczego (KW) Rad Delegatów Robotniczych i Żołnierskich (RDRiŻ) w Czuhujowie jako przedstawiciel SDKPiL. Sekretarz Czuhujowskiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, współorganizator oddziałów Czerwonej Gwardii. Brał udział w rozbrajaniu czuhujowskiej szkoły junkrów i wojskowych pociągów z Kozakami. X 1917–IV 1918 zastępca przewodniczącego Czuhujowskiej RDRiŻ i komisarz finansów. Walczył w oddziale Czerwonej Gwardii w czasie ewakuacji Czuhujowa podczas ofensywy armii niemieckiej w lutym 1918 (por. traktat brzeski).
W kwietniu 1918 przeniesiony do Samary, gdzie był członkiem Komitetu Rejonowego SDPRR(b). Przewodniczący KW RDRiŻ w Iwaszczenkowie koło Samary. Brał udział w tłumieniu buntu anarchosyndykalistów w Samarze i w walkach z Korpusem Czechosłowackim. Po zajęciu Samary przez Korpus Czechosłowacki 8 czerwca 1918 działał tam w konspiracji, m.in. jako członek Samarskiego Komitetu SDPRR(b). 18 lipca 1918 został aresztowany i w październiku wywieziony na Syberię, zbiegł z transportu. Od stycznia 1919 prowadził w Nowosybirsku pod nazwiskiem Klimkowski agitację komunistyczną wśród żołnierzy polskich formacji na Wschodzie.