Rodzina Belina-Węsierskich Węsierski to nazwisko odmiejscowe wzięte od wsi Węsiory. Mieszkało tam kilka rodzin szlacheckich, noszących różne nazwiska, między innymi: Belina (Bilina), Bronk, Cieszyca, Dułak, Gruba, Gruchała. Spośród nich, Belinowie nie byli najstarszą rodziną, za to najznaczniejszą. Mieli wywodzić się z polskich Belinów, których gałąź przeniosła się na Pomorze w XVI wieku. Z linii tej najwcześniej wzmiankowani są w 1648 Andrzej i Maciej Belina Węsierscy. Byli potomkami Jana Kazimierza Beliny, który pierwszy przybrał nazwisko Węsierski. Znaczącą pozycję dla rodu zdobył Kazimierz Belina Węsierski (1693-1771), pisarz ziemski tucholski (1746-71), dziedzic wsi: Przyrowo, Wełpin, Wieszczyce oraz innych wsi, także w powiecie bydgoskim, posiadacz znacznego majątku. Jego dwaj synowie założyli dwie linie, starszą i młodszą: pierwsza pochodziła od Mikołaja (1743-1823), stolnika gnieźnieńskiego w 1792, druga od Teodora. Z linii starszej pochodził Albin Belina Węsierski, który uzyskał pruski tytuł hrabiowski 30 października 1854 i dodatki w herbie. Jego syna, Zbigniewa Antoniego Józefa (1839-po 1907) adoptował dziadek macierzysty, Józef Ignacy Kwilecki, dzięki czemu Zbigniew otrzymał w 1853 prawo używania nazwiska Kwilecki i herbu hrabiowskiego Kwileckich wraz z tytułem oraz prawo posiadania ordynacji Wróblewo.