W styczniu 1923 objął funkcję zastępcy dowódcy kompanii ds. politycznych w 72 pułku strzelców 24 Dywizji Strzelców, a w lipcu 1925 został zastępcą komendanta ds. politycznych szkoły pułkowej w 7 pułku artylerii 7 Dywizji Strzeleckiej w Konotopie, a w październiku 1926 – sekretarzem komitetu partyjnego w tym oddziale. Od kwietnia 1932 był zastępcą ds. politycznych dowódcy 9 eskadry lotnictwa myśliwskiego, a rok później – 35 eskadry ciężkich bombowców. W maju 1935 powierzono mu funkcję zastępcy szefa Oddziału Politycznego 114 Brygady Lotniczej w Homlu.

Podczas wojny domowej w Hiszpanii w maju 1937 został oddelegowany na stanowisko komisarza w siłach powietrznych Hiszpańskiej Armii Republikańskiej. Po powrocie do ZSRR w listopadzie 1938 był członkiem Rady Wojskowej Sił Powietrznych Armii Czerwonej.

II wojna światowa Uczestniczył w wojnie zimowej z Finlandią. Na własną prośbę został w sierpniu 1940 skierowany do służby liniowej na stanowisku dowódcy stacjonującego w Estonii 50 pułku lotnictwa bombowego, przeorganizowanego w styczniu 1941 w pułk szybkich bombowców;