Irvine Gordon Glennie (ur. 22 lipca 1892, zm. 8 września 1980) – brytyjski wojskowy, admirał Royal Navy, podczas II wojny światowej uczestnik walk na Morzu Śródziemnym i Oceanie Atlantyckim, w latach 1944–1945 dowódca brytyjskich sił morskich na zachodnim Atlantyku.
Życiorys Irvine Glennie urodził się w dystrykcie Louth w hrabstwie Lincolnshire (według innego źródła w Szkocji). Był synem komandora Gordona Glennie oraz Edith Mitchell. Do Royal Navy wstąpił w 1905 roku. W latach 1910–1914 służył zarówno na wodach brytyjskich, jak i w China Station. Podczas I wojny światowej służył na niszczycielach w składzie Grand Fleet, brał udział w bitwie jutlandzkiej i został odznaczony rosyjskim Orderem św. Stanisława III klasy z mieczami„Supplement to the London Gazette”. 1 October, 1917.
W okresie międzywojennym służył na niszczycielach we Flocie Atlantyckiej, Śródziemnomorskiej i na wodach azjatyckich, odbywał również kursy dla oficerów w Royal Naval College w Dartmouth oraz Royal Naval Staff College w Greenwich. W 1928 roku ożenił się z Glenn Evans, mieli dwóch synów. Na początku lat 30. służył w Admiralicji, w grudniu 1933 roku awansował do stopnia komandora (Captain). W 1936 roku został dowódcą lekkiego krążownika "Achilles", okrętu flagowego Royal Navy's New Zealand Squadron.