O faszyzmie pisano jako o ruchu, od którego "można się wiele nauczyć, jednak śmiesznym byłoby ruch ten przenosić bezkrytycznie na teren Polski". Prawa politycznie w postulowanym przez grupę "Szańca" państwie polskim posiadaliby tylko członkowie hierarchicznie zorganizowanej monopartii, zwanej Organizacją Polityczną Narodu, której członkami mogli zostać wyłącznie etniczni Polacy, którzy potrafili udowodnić swoje etnicznie czysto polskie pochodzenie do czwartego pokolenia wstecz (wykluczano możliwosć asymilacji). Działalność wszystkich innych partii politycznych miała być zabroniona. Państwo miało kierować się polską ideą narodową, solidaryzmem społecznym oraz swoiście interpretowanym katolicyzmem jako religią panującą. Jednym z najważniejszych punktów programu politycznego grupy "Szańca" było wyeliminowanie i likwidacja mniejszości narodowych. Nie przewidywano dla nich miejsca w powojennym państwie polskim. Postulaty oenerowców nie przewidywały jednak ich likwidacji fizycznej i dlatego "Szaniec" deklarował: "Mord nie jest naszą bronią". Postulowano pozbycie się mniejszości bądź przez ich wysiedlenie poza granice Polski (Żydzi, Niemcy), bądź przez przymusową polonizację (Litwini, Ukraińcy, Białorusini i zgermanizowani Słowanie).