Lee-Enfield – brytyjski karabin powtarzalny stanowiący rozwinięcie projektu autorstwa Jamesa Parisa Lee z 1879 r. W latach 1895–1957 podstawowa broń strzelecka armii brytyjskiej, sił zbrojnych dominiów, kolonii i terytoriów zależnych wchodzących w skład Imperium Brytyjskiego oraz późniejszych niepodległych państw Wspólnoty Brytyjskiej. Jeden z najdłużej użytkowanych karabinów powtarzalnych w historii, wykorzystywany przez niektóre formacje jeszcze w XXI w.
Historia Geneza i powstanie W 1888 r. armia brytyjska przyjęła do uzbrojenia karabin Lee-Metford. Karabin powtarzalny zasilany amunicją elaborowaną prochem czarnym, łączący zamek czterotaktowy i magazynek projektu Jamesa Parrisa Lee z lufą opracowaną przez Williama Ellisa Metforda. Udana broń, lecz wynalezienie prochu bezdymnego sprawiło, że szybko stała się przestarzała. Początkowo próbowano dostosować karabiny Lee-Metford do zasilania nową amunicją bezdymną, ale okazało się, że stosowane w nich lufy nie nadają się do tego (ich gwint ulegał szybkiemu zużyciu). Rozwiązaniem okazało się zastosowanie lufy o nowym profilu gwintu, skonstruowanej w rządowej fabryce broni Royal Small Arms Factory w Enfield.