Michał Belina-Czechowski (ur. 25 września 1818 we wsi Sieciechowice koło Krakowa; zm. 25 lutego 1876 w Wiedniu) – pierwszy, nieformalny misjonarz Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego działający na obszarze Europy; były ksiądz rzymskokatolicki, patriota i zwolennik Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, propagator moralnego, trzeźwego i zdrowego stylu życia.
Życiorys Młodość i edukacja Pochodził z polskiego rodu szlacheckiego. Czechowski, po zakończeniu w 1835 edukacji w Krakowie, wstąpił do zakonu franciszkanów w Stopnicy, skąd po roku został przeniesiony do Pińczowa, gdzie uczył się teologii moralnej i mistycznej oraz łaciny i retoryki. Następnie podjął starania przeniesienia do Przyrowa, do klasztoru św. Anny, gdzie przygotowywał się do trwających trzy lata studiów filozoficznych w Piotrkowie Trybunalskim. Edukację w przyklasztornej szkole zakończył ordynacją diakońską, a następnie, po dalszych studiach z teologii dogmatycznej, zdał egzaminy końcowe w 1843 i otrzymał katolickie święcenia kapłańskie w bazylice Świętego Krzyża w Warszawie, po czym wrócił do Przyrowa jako wykładowca i opiekun nowicjuszy.