Przekonany, że odkopał już wszystko w tym miejscu, co tylko było można, zakończył prace, nie zdając sobie sprawy, że odkopał zaledwie tylko fragment olbrzymiego pałacu królewskiego. Niemal od razu po Francuzach, prace podjęli Anglicy, dokonując kolejnych odkryć, których efekty zasilały brytyjskie muzeum. W latach 1852–1854 pracami w Dur-Szarrukin kierował Victor Place, który odkrył dalszą część pałacu, ustalono przebieg linii murów obronnych i zlokalizowano siedem bram miasta. Na zabytki wywożone z tychże wykopalisk dokonano napadu w 1855 roku, w wyniku którego większość z nich utracono, gdyż zostały zatopione wraz z dokumentacją.
Następne większe prace wykopaliskowe w stolicy Sargona przeprowadzano w latach 1928–1935 przez Instytut Orientalny w Chicago. Odkryto wówczas kilka pałaców i wielką świątynię boga Nabu, a także cytadeli-arsenału w południowo-zachodniej części miasta. Świątynię boga Sibitti odkryto przypadkowo w 1957 roku podczas budowy szosy. Archeolodzy iraccy przystąpili do jej odkopania i rekonstrukcji.
Zobacz też sztuka asyryjska
Przypisy