Flaga Norwegii – jeden z symboli państwowych Norwegii w postaci niebiesko-białego krzyża skandynawskiego, umieszczonego na czerwonym tle.
Historia Aż do XIX wieku Norwegia, pozostająca pod panowaniem obcych państw, nie posiadała własnej flagi. Od XVI w., kiedy kraj stał się formalnie prowincją Danii (faktycznie pozostawał pod jej władzą od roku 1380), w użyciu była flaga duńska. Oficjalnie flaga ta stała się także flagą Norwegii w 1748 r. i aż do 1814, kiedy to kraj znalazł się pod władzą Szwecji, statki norweskie pływały pod tą właśnie banderą. W 1814, gdy Norwegia została połączona ze Szwecją, pozwolono Norwegom na używanie flagi duńskiej z umieszczonym w kantonie głównym elementem norweskiego godła – koronowanym złotym lwem, trzymającym topór. Jednocześnie od 1814 r. w użyciu była także Szwecji. Statki norweskie od 1818 r. posługiwały się banderą opartą na fladze Szwecji, na której, w kantonie, umieszczony był krzyż nawiązujący do flagi Danii.