XIX i XX wiek Dopiero na przełomie XVIII i XIX wieku wieś zaczęła się rozwijać. Napływali do niej nowi mieszkańcy, którzy zajmowali gospodarstwa pozostawione przez kolonistów. Nie zajmowali się już jednak przędzeniem wełny, a raczej wydobywaniem torfu, pracami leśnymi i rolnictwem. Powoli rozwijało się rzemiosło, kwitł również handel drewnem. Przez jakiś czas próbowano także hodować tu jedwabniki. Hodowla jednak nie powiodła się, a do mieszkańców przylgnęło w efekcie przezwisko Seidenwürmer. Pod koniec XVIII wieku we wsi zaczęła funkcjonować szkoła dla miejscowych dzieciWystępujące w dokumentach z pierwszej połowy XIX wieku określenie Gnadenschule sugeruje, że uczniowie mogli w niej pobierać naukę bez wnoszenia opłat. Por. Niemniej H. Berghaus w latach 70. wspomina już o uiszczanym czesnym.. W 1805 roku wzmiankowana jest również karczma, a w 1872 – przytułek dla ubogich. Co najmniej od 1888 roku mieszkańcy mieli dostęp do poczty i telegrafu. Miejscowi ewangelicy należeli do parafii w Priemhausen ().