Powstało również nowe stowarzyszenie „Verein-Einigkeit” (), które stawiało sobie za cel podtrzymywanie relacji dobrosąsiedzkich i organizowanie obchodów różnych uroczystości.

Około 1912 roku cmentarz został ogrodzony od strony ulicy ceglanym, tynkowanym murem z wieżyczkami. Bezpośrednio przy nim zbudowano również remizę, która została wyposażona w sikawkę. We wsi zaczęła działać ochotnicza straż pożarna (). Niedługo później do Diedrichsdorf doprowadzono linię telefoniczną, a w 1917 roku miejscowość została zelektryfikowanaElektryfikacja wsi była inicjatywą trzech miejscowych stolarzy: Richarda Eichstädta, Alberta Weinreicha oraz Augusta Blödowa. W lutym 1916 roku powołali oni do życia Elektrizitätgenossenschaft Diedrichsdorf, eingetragene Genossenschaft mit beschränkter Haftpslicht (). Udziały można było nabyć za 100 marek niemieckich. Por. . W 1927 roku założono zespół sportowy (), którym kierował miejscowy nauczyciel, Georg Blankenhagen. Początkowo działalność zespołu ograniczała się do organizacji cotygodniowych ćwiczeń fizycznych, później jednak założono drużynę piłki ręcznej, która osiągała sukcesy w lidze powiatowej. W 1929 rozpoczęła się budowa nowej szkoły, którą oddano do użytku na początku kolejnego roku.