12 grudnia 1933 roku został zwolniony ze stanowiska dowódcy 7 Dywizji Piechoty z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego, a z dniem 30 kwietnia 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1934 roku objął stanowisko dyrektora administracyjnego Polskiego Radia. Przed wyborami parlamentarnymi do Sejmu RP w 1935 roku został mianowany komisarzem wyborczym w okręgu wyborczym nr 2.
Przywrócony do służby w 1936 roku na stanowisko Inspektora Saperów Sztabu Głównego WP. W kampanii wrześniowej pełnił funkcję Naczelnego Dowódcy Saperów i Szefa Fortyfikacji Naczelnego Wodza. Po kampanii wrześniowej został internowany w Rumunii w obozie w Băile HerculanePiotr Stawecki, Generałowie polscy w wojnie obronnej 1939 roku i ich dalsze losy wojenne : cz. 2, [w:] Przegląd Historyczno-Wojskowy 15 (66)/3 (249) s. 93–94. i wydany Niemcom. Pozostał w niewoli niemieckiej do 1945 roku w oflagach Dörsten i Dössel. Po wojnie zamieszkał i zmarł we Francji. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 109-3-1).
W 1906 roku zawarł związek małżeński z Michaliną (1876–1923), córką Michała Pietkiewicza, odznaczoną pośmiertnie Krzyżem Niepodległości., z którą miał syna Stefana (ur. 20 lipca 1907).