Lechosław Jerzy Goździk (ur. 21 stycznia 1931 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 28 maja 2008 w Świnoujściu) – działacz polityczny, robotnik wykwalifikowany. Jeden z głównych bohaterów przesilenia politycznego w Polsce w październiku 1956.
Życiorys Urodził się 21 stycznia 1931 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Jego rodzicami byli Jan Aleksander Goździk, w księgach parafialnych wymieniony jako tkacz i Zofia z domu Kopeć. Miał troje młodszego rodzeństwa.
Lechosław Goździk uczył się najpierw w szkole podstawowej w Tomaszowie, a później również tam w Gimnazjum Handlowym, następnie pracował w fabryce włókienniczej na stanowisku robotnika. Początkowo pełnił stanowisko robotnika niewykwalifikowanego od jeżdżenia taczką, następnie był ślusarzem w narzędziowni. Tuż po wojnie został członkiem Związku Walki Młodych, a w roku 1948 przystąpił do Związku Młodzieży Polskiej (ZMP) i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR). Po ukończeniu rocznej Centralnej Szkoły ZMP w Otwocku w latach 1951–1952 pracował w aparacie tej organizacji.