Rdzenne ludy Kanady – pierwotni osadnicy terytorium obecnej Kanady oraz ich potomkowie. Ostatnie wykopaliska archeologiczne ujawniły ślady osadnictwa datowane na 30 000 lat. Uważa się, że część tych ludów dotarła na kontynent, pokonując Cieśninę Beringa ze wschodniej Syberii w Azji i docierając na Alaskę.
Rząd Kanady uznaje trzy grupy ludności tubylczej: Pierwsze Narody, Inuitów i Metysów. Według spisu powszechnego z 2021 r. w Kanadzie mieszka około 1,8 miliona rdzennych mieszkańców, co stanowi 5% całkowitej populacji kraju.. Wśród nich 58% to członkowie Pierwszych Narodów, 34,5% stanowią Metysi, a 3,9% stanowią Inuici. W 2017 r. Ministerstwo do spraw Rdzennej Ludności i Spraw Północy (Indigenous and Northern Affairs Canada, INAC) uznało około 630 grup plemiennych.
Od czasu kolonizacji Ameryki przez Europejczyków wielu rdzennych mieszkańców padło ofiarą przymusowej asymilacji kulturowej, obejmującej zakaz praktykowania ich religii i tradycyjnych kultur, oraz rozdzielanie rodzin i przymusowego posyłania dzieci do szkół z internatem przeznaczonych dla rdzennych mieszkańców.
Obecnie ludność rdzenna boryka się ze znacznymi problemami społeczno-ekonomicznymi.