thumb|300px|Dziewiętnastowieczna sieć triangulacyjna w Nadrenii Sieć triangulacyjna – zespół punktów geodezyjnych o wyznaczonym położeniu sytuacyjnym i zastabilizowanych w terenie specjalnymi trwałymi znakami geodezyjnymi. Sieci te składają się z zespołu trójkątów połączonych w ten sposób, że mają one wspólne, przyległe boki. Układ tych trójkątów może być różny, np. w postaci łańcucha trójkątów, sieci powierzchniowych. Wierzchołki tych trójkątów są punktami geodezyjnymi (punkty triangulacyjne), których wzajemne położenie zostało wyznaczone przez pomiar co najmniej trzech elementów (dwa kąty i co najmniej jedna długość). Jeżeli jest to łańcuch trójkątów, wystarczy pomierzyć długość jednego boku (tzw. bazę) oraz co najmniej dwa kąty w każdym trójkącie. W praktyce mierzy się w trójkątach wszystkie kąty.
W Polsce sieć triangulacyjną założono w postaci: sieci astronomiczno-geodezyjnej (SAG) – pojedyncze lub podwójne łańcuchy trójkątów zakładane wzdłuż równoleżników i południków w odległości 150–200 km. Tworzą one obwody zamknięte tzw.