mały|Ilustracja przykładu falsyfikacji teorii płaskiej Ziemi
Falsyfikacja (łac. falsum – fałsz) – weryfikacja negatywna jako odmiana jednego z rozumowań zwanego sprawdzaniem. Termin ten rozpowszechniony został za sprawą krytycznego racjonalizmu Karla Poppera i stał się jedną z podstaw metody naukowej.
Wnioskowanie falsyfikujące przebiega według schematu modus tollendo tollens: Przesłanki: Teoria T implikuje jednostkowe zdarzenie obserwacyjne o. Zdarzenie obserwacyjne o nie zachodzi. Wniosek: Teoria T jest fałszywa (nieadekwatna).
Wnioskowaniu temu odpowiada następujący zapis w języku rachunku zdań:
Przykład wnioskowania według tego schematu: Przesłanki: Twierdzenie, że Ziemia jest płaskim dyskiem, implikuje, że nie da się jej okrążyć. Nie jest prawdą, że nie da się okrążyć Ziemi - bo de facto wielokrotnie różni ludzie okrążyli Ziemię. Wniosek: Ziemia nie jest płaskim dyskiem Powyższe rozważania zakładają dodatkowo, że: Grawitacja działa zawsze prostopadle do dysku, czyli człowiek znajdujący się poza obrysem powierzchni dysku (np. na krawędzi) nie będzie w stanie się na nim utrzymać. Przemieszczanie się następuje tradycyjnymi metodami transportu.