W czasie II wojny światowej w sierpniu 1944 w rejonie Janiny przewidziana była koncentracja oddziałów partyzanckich Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich w celu wyzwolenia Buska Zdroju. W dniu 5 sierpnia 1944 roku przybyła nawet do wsi grupa oficerów Armii Czerwonej (operującej na przyczółku baranowsko-sandomierskim) z którymi major Wacław Ćmakowski ps. „Srogi” pertraktował w sprawie wspólnego ataku na Busko. Podążający na koncentrację w Janinie oddział Armii Krajowej przypadkowo stoczył zwycięską potyczkę z kolumną niemiecką pod Zwierzyńcem.
W związku z tym że w nocy Niemcy wycofali się z miasta w kierunku Pińczowa, następnego dnia bez walki do Buska wkroczyły oddziały partyzanckie i czołówka Armii CzerwonejJodła Okręg radomsko – kielecki ZWZ-AK 1939–1945 – Wojciech Borzobohaty. W wyniku kontrataku przeprowadzonego przez Niemców, Busko i okolica w tym rejon wsi Janina trafił ponownie pod władzę reżimu III Rzeszy, na okres około 6 miesięcy. Ostateczne zdobycie Janiny i Buska-Zdroju miało miejsce 13 stycznia 1945 roku. Dokonali tego żołnierze 33 Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego należącego do 5 Gwardyjskiej Armii dowodzonej przez gen. płk.