thumb|270px|Wędrówki plemion germańskich w II wieku p.n.e-IV wieku n.e. Kwadowie (Swebowie) – germański lud wchodzący w starożytności w skład związku Swebów, który zamieszkiwał tereny południowo-zachodniej Słowacji, a następnie rejon środkowego Dunaju.
Kwadowie byli ludem germańskim w epoce rzymskiej, występującym w greckich i rzymskich zapisach od około 20 do około 400 r. n.e. Kwadowie około 20 r. n.e. posiadali państwo, którego centrum znajdowało się na obszarze dzisiejszej zachodniej Słowacji, na północ od rzymskiej granicy na Dunaju. Po prawdopodobnie pierwotnym osiedleniu się w pobliżu rzeki Morawy, Kwadowie z czasem rozszerzyli swoje wpływy na wschód, aż dotarli również do obecnych Węgier. Był to fragment większego regionu, który został częściowo opuszczony pokolenie wcześniej przez celtyckich Bojów i ich przeciwników, Daków. Kwadowie byli najbardziej wysuniętym na wschód z serii czterech powiązanych królestw Swebów, które utworzyły się w pobliżu granicy rzeki po 9 r. p.n.e., w okresie wielkich rzymskich najazdów na zachodnią Germanię na północny zachód od niej i Panonię na południe. Pozostałymi trzema ludami byli Hermundurowie, Narystowie (znani również jako Warystowie) oraz potężni zachodni sąsiedzi Kwadów, Markomanowie.