Kodeks został odkryty przez Tischendorfa w 1859, podczas jego trzeciej wyprawy na Synaj. Tischendorf przywiózł go do wraz z innymi rękopisami (m.in. Kodeksem Synajskim). Rękopis przechowywany jest odtąd w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 9) w Petersburgu.
Tischendorf sporządził pierwszy opis kodeksu w 1860 roku. Następny opis rękopisu sporządził Eduard de Muralt w 1864 roku. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 081. Kodeks badali również Kurt Treu i Pasquale Orsini.
W 1975 roku, podczas prac restauracyjnych na Synaju, pod północnym murem klasztoru znaleziono 47 skrzyń z ikonami i pergaminami, a wśród nich 20 kart kodeksu zawierającego pewne partie Listów Pawła oraz 1 Listu Piotra. Oznaczono je numerem 0285 na liście rękopisów uncjalnych greckiego Nowego Testamentu. Później okazało się, że należały do tego samego kodeksu co 081. Tę partię kodeksu opisał Linos PolitisL. Politis, Nouveaux manuscrits grecs découverts au Mont Sinaï. Rapport Préliminaire, Scriptorium 34 (1980), pp. 5-17.. W 1998 roku Panagiotis Nicolopoulos dokonał transkrypcji tekstu i opublikował fotografię jednej strony kodeksu spośród kart znalezionych na SynajuΠ.Γ. Νικολόπουλος, Τα νέα ευρήματα του Σινά, Αθήναι 1998, p. 153, pl. 86.. Ta partia rękopisu przechowywana jest w bibliotece klasztornej na Synaju (N.E.