Żywiak chlebowiec (Stegobium paniceum) – niewielki chrząszcz z rodziny kołatkowatych.
Wygląd Żywiak to niewielki ciemnobrązowy, rdzawy lub brunatny chrząszcz. Na pokrywach skrzydeł występują kropki ułożone w podłużne rzędy, oraz drobne owłosienie dwojakiego rodzaju: przylegające i odstające. Dorasta do 2–5 mm długości. Dojrzały żywiak dobrze lata.
Występowanie Rozpowszechniony na całym świecie, szczególnie w regionach o cieplejszym klimacie. Występuje także w Polsce, będąc pospolitym gatunkiem, choć uważanym za obcy. W chłodniejszych regionach związany tylko z siedzibami ludzkimi, a w ogóle nie występuje w najbardziej chłodnych rejonach, jak północna Skandynawia.
Pokarm Najczęściej odżywia się suchą żywnością gromadzoną przez człowieka. Można go znaleźć w suchym pieczywie, herbacie, przyprawach, ziołach, suszonych grzybach i owocach. Żeruje także na zbiorach bibliotecznych (szkodnik książek) oraz lekach – ang. nazwa żywiaka to "żuk apteczny".
Rozmnażanie W ciepłym klimacie mogą występować 2-3 pokolenia rocznie. W klimacie umiarkowanym rozwój trwa około 200 dni, więc rocznie żyje jedno pokolenie.