Szyłokarczma (lit. Šilutė , niem. Heydekrug) – miasto na zachodzie Litwy leżące niedaleko granicy z obwodem królewieckim i kilkanaście kilometrów od Zalewu Kurońskiego. 21 tys. mieszkańców (2005).
Szyłokarczma została założona w 1511 w połowie drogi między Kłajpedą a Tylżą (obecnie Sowieck). Początkowo była to osada, gdzie odpoczywali podróżni (i ich konie) w drodze między tymi miastami. W 1550 zbudowano tam pierwszy kościół, a osada zaczęła rozwijać się intensywniej. Pomimo tego, ze względu na bliskość silniejszych ośrodków, miejscowość nie miała praw miejskich do 1941.
Zachował się dwór z 1816, do którego w XX w. dobudowano wschodni korpus. Ostatnim właścicielem był dr Hugo Scheu, który zgromadził bogate zbiory dot. Małej Litwy i urządził prywatne muzeum. Obecnie część jego zbiorów znajduje się w muzeum etnograficznym na tej samej ulicy co dwór.
W mieście przetrwało sporo budynków z XIX i początku XX w., m.in. zbór luterański z 1926.
Szyłokarczma słynęła z targu rybnego, który odbywał się przez bez mała 500 lat. Obecnie miasto jest znane z dużych zakładów mleczarskich (założonych w 1842) oraz fabryki mebli.