Był pomysłodawcą utworzenia Tymczasowego wyższego zarządu cerkiewnego na południowym wschodzie Rosji, nadzorującego struktury prawosławne na ziemiach kontrolowanych przez Denikina, sam też wszedł do niego jako jeden z dwóch przedstawicieli białego duchowieństwaВРЕМЕННОЕ ВЫСШЕЕ ЦЕРКОВНОЕ УПРАВЛЕНИЕ НА ЮГО-ВОСТОКЕ РОССИИ w Prawosławnej Encyklopedii.
Po jego klęsce emigrował do Bułgarii. W 1920 został profesorem Uniwersytetu Sofijskiego, na wydziale teologii.
Był zaproszony jako delegat na sobór w Karłowicach Sremskich, który powołał do życia Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji, jednak nie wziął w nim udziału, gdyż nie otrzymał wizy zezwalającej na wjazd do Jugosławii. Uznawał jednak jurysdykcję Cerkwi zagranicznej do 1927, gdy przeszedł do Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego. Zmarł w 1951 w Sofii.
Autor prac poświęconych św. Atanazemu Wielkiemu, nauce Tołstoja o nieprzeciwstawianiu się złu, Modlitwie Pańskiej, prawosławnej teologii pastoralnej. Spisał dwutomowe wspomnienia, wydane po jego śmierci, w 1954 w Nowym Jorku.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Petersburskiej Akademii Duchownej Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Rosyjscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Rosyjscy duchowni prawosławni Kategoria:Rosyjscy kapelani wojskowi Kategoria:Rosyjscy teolodzy prawosławni Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1951