Uzdrowisko Naturalne źródła mineralne były znane od bardzo dawna. Pisał o nich m.in. XVI-wieczny poeta Henryk Leciejewski. Ewaryst Andrzej, hrabia Kuropatnicki w wydanej po raz pierwszy w 1786 r. „Geografii (...) Galicyi i Lodomeryi” podawał, iż jest to wieś ...wybornemi, mineralnemi wodami sławna, żadnego jednak nie masz około nich rozrządzenia, luboć przy drodze murowanej od Wiednia do Lwowa (...) leżą. Dopiero w połowie XIX wieku powstał przy źródłach zakład zdrojowo-kąpielowy, zniszczony podczas I wojny światowej.
W 1932 za sprawą Wacława Krawczyka z Dębicy powstał nowy zakład leczniczy, a później kilka pensjonatów. Był to początek uzdrowiska, cieszącego się dużą popularnością. Leczono tu przede wszystkim choroby reumatyczne poprzez kąpiele siarczane i okłady borowinowe.
Kres uzdrowiska nastąpił w latach 1944–1945, w wyniku działań wojennych łazienki zostały zniszczone, a źródła zasypane. Po wojnie wykonano nowe odwierty. Badania wykazały, iż latoszyńskie zdroje są wartościowe pod względem zawartości składników mineralnych. W 1990 tutejsze wody zostały oficjalnie uznane za lecznicze.