Wkrótce wcielił się w postać Mietka Mossakowskiego w Dziewczętach z Nowolipek. W 1938 zagrał w Profesorze Wilczurze, Gehennie i Drugiej młodości. Ostatnia rola zagrana przez Włodzimierza Łozińskiego to górnik Walerek w filmie Czarne diamenty (reż. Jerzy Gabryelski), który nie pojawił się na ekranach z powodu wybuchu wojny. Oprócz kariery aktorskiej, Włodzimierz był również utalentowanym narciarzem – zdobył mistrzostwo Polski w zawodach juniorów.
W czasie II wojny światowej brał udział w obronie Warszawy, po której zakończeniu udał się do Krynicy, gdzie w 1940 wziął ślub z Olgą Kurejówną, a następnie znalazł pracę w spółdzielni rolniczej, w której niedługo potem objął funkcję dyrektora. Jesienią 1942 został aresztowany przez Niemców razem ze swoimi współpracownikami z powodu tworzenia konspiracyjnych materiałów na jej terenie i osadzony w więzieniu w Tarnowie, a 28 stycznia 1943 trafił do Auschwitz-Birkenau (numer obozowy 95860). Po przeprowadzeniu na nim eksperymentów pseudomedycznych (wstrzykiwanie benzyny do węzłów chłonnych pachowych) został dyskretnie wyleczony, a następnie zwolniony w kwietniu 1943 przez jednego z obozowych lekarzy. Po uwolnieniu wyjechał do Lwowa, niedługo potem jednak o jego przebywaniu dowiedziało się gestapo, wobec czego we wrześniu 1943 w celu uniknięcia ponownego aresztowania wstąpił do SS Galizien.