Louis de Rochette (zm. 10 września 1538 w Tuluzie) – francuski dominikanin i inkwizytor Tuluzy, który sam padł ofiarą oskarżeń o herezję i został spalony na stosie przez parlament tuluski.
Życiorys Louis Rochette był dominikańskim zakonnikiem należącym do otoczenia królowej Nawarry Małgorzaty z Angoulême, protektorki humanistów, która sprzyjała szerzącym się od 1517 ideom reformacji. Dzięki jej politycznym wpływom w 1536 roku uzyskał nominację na inkwizytora TuluzyMentzer, s. 31, 33..
W szesnastowiecznej Francji inkwizycja miała już niewiele ze swej dawnej potęgi. Nominacje inkwizytorskie były zatwierdzane przez dwór królewski, a sami inkwizytorzy podlegali nadzorowi lokalnych parlamentów. W latach 30. XVI wieku trybunał inkwizycyjny w Tuluzie pogrążony był w głębokim kryzysie. Poprzedni inkwizytor Arnaud de Badet (także protegowany Małgorzaty) zrezygnował ze stanowiska w atmosferze skandalu, gdyż zarzucono mu sprzeniewierzenie się swoim obowiązkom i sprzyjanie protestanckim heretykom w Tuluzie. Po jego rezygnacji o stanowisko inkwizytora rywalizowali dwaj dominikanie: Vidal de Becanis i Louis de Rochette. Początkowo nominację uzyskał ten pierwszy, ale wskutek interwencji Małgorzaty została ona cofnięta i inkwizytorem został Louis de RochetteMentzer, s.