Toros I (ormiański: Թորոս Ա) – trzeci książę Armenii Cylicyjskiej z dynastii Rubenidów, używał również tytułu Pana Gór. Panował od 1102 lub 1103 roku aż do śmierci. Data jego narodzin nie jest znanaLords of the Mountains, Kings of (Cilician) Armenia (Family of Rupen), natomiast data śmierci jest przedmiotem sporów- najprawdopodobniej był to 17 lutego 1129Ghazarian, Jacob G., The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1093), Routledge, 2000 roku lub 16 lutego 1130 roku.
Swoje rządy opierał na sojuszu z łacinnikami i to właśnie dzięki nim mógł osiągać sukcesy, takie jak na przykład zdobycie bizantyjskich twierdz w Anazarbus i Sis, które uczynił swoją stolicą. Głównym zagrożeniem dla jego władztwa były grupy koczowniczych Turków atakujących z północy, które jednak zawsze udawało mu się odeprzeć.
Pomścił śmierć króla Gagika II, zabijając morderców odpowiedzialnych za ten zamach. Ten akt zemsty był często używany przez XII wiecznych kronikarzy jako argument na pokrewieństwo między dynastią Rubenidów a Bagratydami.