Antoni, imię świeckie Antoni Zubko (ur. w Biełym, zm. w Pożajściu) – duchowny greckokatolicki, następnie biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Życiorys Pochodził z rodziny greckokatolickiego duchownego. W 1809 rozpoczął naukę w unickim seminarium w Połocku. Po jego ukończeniu w 1816 kontynuował kształcenie w połockiej akademii jezuickiej, a po uzyskaniu jej dyplomu w głównym seminarium duchownym w Wilnie. W 1822 uzyskał w nim tytuł magistra teologii. Został zatrudniony w seminarium w Połocku w charakterze wykładowcy logiki, retoryki, historii powszechnej oraz historii Kościoła oraz teologii moralnej. Święcenia kapłańskie przyjął w 1824. Służył w unickim soborze w Połocku i zasiadał w konsystorzu diecezji połockiej. W 1825 został skierowany do pracy w Kolegium Duchownym w Petersburgu, w wydziale nadzorującym działalność Kościoła unickiego w Imperium Rosyjskim. W 1828 został rektorem seminarium duchownego przy klasztorze bazyliańskim w Żyrowiczach. Zostało ono zorganizowane z inicjatywy władz carskich, na wzór seminariów prawosławnych.