Bobrinski był zdania, że Galicja Wschodnia powinna zostać anektowana przez Rosję, zaś zachodnia – wejść w skład państwa polskiego. Pojęcie Galicji wschodniej było jednak przez administrację rosyjską rozumiane szerzej niż przez władze Austro-Węgier. Planował również zniwelować polski charakter Lwowa poprzez połączenie miasta z sąsiadującymi gminami, w których dominowali chłopi ukraińscy. Plan ten w styczniu 1915 r. zaczęto wcielać w życie - kiedy decyzją Bobrinskiego włączono w obręb miasta m.in. Zniesienie, Krzywczyce, Lisienice, Zamarstynów, Małe i Wielkie Holosko, Maluchów, Laszki Murowane. Program scalenia wschodniej Galicji z państwem rosyjskim był konsekwentnie realizowany przez Bobrinskiego przez cały okres jego rządów. Nastąpił istny pogrom ukraińskich i polskich organizacji i instytucji, które utraciły możliwość dalszego działania. Szczególnie ostro zajęto się Ukraińcami. Oprócz zamknięcia redakcji gazet ukraińskich, z „Diłem” na czele, oraz wszelkich ukraińskich towarzystw i organizacji, rozpoczęły się represje wobec ukraińskich działaczy narodowych. Aresztowano i wywieziono w głąb Rosji tylko przez Kijów ponad 12 000 osób (w tym wielu księży unickich).