Eskadrą Okrętów Podwodnych (Submarine Division 1) Floty Azjatyckiej.

W następnych latach kariery wojskowej dowodził kolejno okrętami podwodnymi: G-1, N-5, UC-97 (niemiecki U-Boot przyznany US Navy w wyniku podziału floty kaiserowskich Niemiec, wykorzystywany do zadań eksperymentalnych), R-25 i S-14, następnie kanonierkami „Quiros”, „Isabel” oraz „Elcano” (na tej ostatniej pełnił jednocześnie funkcję oficera flagowego admirała Williama W. Phelpsa) w składzie Patrolu Jangcy (Yangtze Patrol). Później był zastępcą dowódcy niszczyciela „Perry” i dowódcą niszczyciela „Smith Thompson”, by od 1925 do 1928 roku dowodzić 13. Eskadrą Okrętów Podwodnych. W 1929 roku został wysłany do Brazylii, jako doradca w zakresie wojny podwodnej. Po powrocie, w latach 1931–1932 służył na pancerniku „California”, 1932–1933 jako zastępca dowódcy lekkiego krążownika „Concord”Paolo E. Coletta: Lockwood, Charles.

Po dwóch latach spędzonych jako wykładowca w Akademii Marynarki Wojennej, w 1935 roku powrócił do służby liniowej jako dowódca 13. Eskadry Okrętów Podwodnych, z „Cuttlefish” jako okrętem flagowym. W latach 1937–1939 służył w biurze Szefa Operacji Morskich (OpNav).