Kras, s. 147-151..

Po śmierci Montforta hrabia Rajmund VI (zm. 1222) odzyskał na kilka lat kontrolę nad Langwedocją. Druga „krucjata” w 1219 poniosła klęskę. W 1226 zorganizowano jednak kolejną wyprawę, na której czele stanął osobiście król Francji Ludwik VIII Lew. Choć sam król zmarł podczas tej wyprawy, jego wojska kontynuowały podbój. Ostatecznie w 1229 doszło do podpisania w Paryżu traktatu pokojowego, na mocy którego nowy hrabia Rajmund VII zrzekł się sporej części swych ziem na rzecz króla lub Kościoła, a pozostała część miała po jego śmierć przejść na Alfonsa z Poitiers, brata króla Ludwika IX. Hrabia zobowiązał się też do zwalczania heretyków. W tym samym roku w Tuluzie odbył się synod pod przewodnictwem biskupa tuluskiego Folquet de Marseille i legata papieskiego kardynała Romano Bonaventura. W trakcie obrad przesłuchano wielu świadków oraz podejrzanych o herezję, uchwalono też szczegółowe zasady postępowania z heretykami. Wszyscy podejrzani przyznali się i wyrzekli się herezji wobec biskupa i legata i w ramach pokuty musieli nosić dwa krzyże pokutne na swym odzieniuBarber, s. 113-120; Costen, s. 150-163; Lambert (1998), s. 115-116, 131-138; Lambert (2002), s. 193; Wakefield, s. 122-129;