Murasaki czytała po japońsku i chińsku, chętnie poezje Bai Juyi (Bo Juyi, jap. Haku Rakuten) i książki o tematyce buddyjskiej. Była wszechstronnie utalentowana – malowała, kaligrafowała, grała na koto. W 996 roku, w wieku 18 lat, wyjechała do prowincji Echizen (ob. północna część prefektury Fukui) nad Morzem Japońskim, gdzie jej ojciec objął stanowisko gubernatora. Rok później powróciła do stolicy, gdzie poślubiła Nobutakę Fujiwara, starszego od niej o 27 lat. Na rok przed jego śmiercią urodziła córkę Kenshi, znaną później jako Daini no Sanmi, poetkę zaliczaną do Trzydziestu Sześciu Mistrzyń Poezji.
Z żalu po stracie męża chciała rzekomo zostać mniszką. Zaniechała tego zamiaru, ale ulegała nastrojom smutku i rozmyślania o miłości i szczęściu kobiety. W tym też nastroju zaczęła pisać Genji monogatari. Uważa się, że znaczną część tej powieści ukończyła przed wstąpieniem na służbę do pałacu cesarskiego. Została damą dworu u córki Michinagi Fujiwary (966–1028), arystokraty, najbardziej wpływowego wówczas męża stanu.