Tarsziha (arab. ترشيحا) – dawna arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Akki w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 29 października 1948 roku. Po wojnie odbudowana i obecnie stanowi dzielnicę miasta Ma’alot-Tarszicha.
Położenie Tarsziha leżała na wzgórzu w Górnej Galilei, w odległości 10 kilometrów na południe od granicy z Libanem. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 2366,9 ha. We wsi mieszkało wówczas 5 360 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 1865,4 Żydzi 4,5 publiczne 497,0 Razem 2366,9
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary) uprawy cytrusów 74,3 0 uprawy oliwek 404,7 0 uprawy nawadniane 527,8 2,3 uprawy zbóż 1405,6 2,2 nieużytki 2700,9 0 zabudowane 25,2 0
Historia W czasach Krzyżowców wieś nazywano Terschia, Torsia i Tersigha. W 1596 roku we wsi mieszkało 585 mieszkańców, którzy płacili podatki z uprawy pszenicy, jęczmienia, oliwek i drzew owocowych. W okresie panowania Brytyjczyków Tarsziha była dużą wsią. We wsi znajdował się jeden meczet oraz dwie szkoły podstawowe.