Evans Fordyce Carlson (ur. 26 lutego 1896 w Sidney w stanie Nowy Jork, zm. 27 maja 1947 w Portland w Oregonie) – amerykański generał-brygadier, najbardziej znany z przewodnictwa drugiemu batalionowi uderzeniowemu (tzw. Carlson's Raiders) w trakcie rajdu na Makin.
Życiorys Wczesne życie i służba w armii Pochodził z rodziny ministra kongregacjonalistycznego. W wieku 16 lat uciekł z domu i zaciągnął się do armii amerykańskiej, służąc m.in. na Filipinach i Hawajach. Podczas I wojny światowej walczył we Francji, gdzie został ranny i zdobył swoje pierwsze Purpurowe Serce. Po wojnie służył w Niemczech w ramach sił okupacyjnych. Otrzymał także nominację na oficera artylerii. Po wojnie opuścił armię, a w 1922 roku zaciągnął się do Korpusu Piechoty Morskiej, gdzie wkrótce został mianowany podporucznikiem.