Po roku panowania doszło do kłótni między braćmi. Emer był bowiem niezadowolony ze swych zdobyczy. Spór dotyczył trzech słynnych wzgórz: Druim Clasaigh w Crich Maine, Druim Beathaigh w Maenmhagh i Druim Finghin w Munsterze. Eremon pokonał i zabił brata i jego żonę w bitwie pod Geisill. Stał się w ten sposób jedynym władcą Irlandii. Następnie wyznaczył władców dla czterech prowincji. Dał Ulster Emerowi mac Ir; Munster czterem synom Emera Finna, Erowi, Orbie, Feronowi i Fergnie; Connacht Unowi i Eadanowi, synom Uicce; zaś Leinster Crimhthannowi Sciathbhelowi z Fir Domnann. Podczas jego panowania lud Cruithne osiedlił się w Irlandii. Panował czternaście, piętnaście lub siedemnaście lat, po których zmarł w Rath Beothaigh pod Eoir, w Argat Ross. Po jego śmierci władzę nad całą Irlandią objęli trzej synowie: Muimne, Luigne i Laigne, rządzący wspólnie krajem.
Bibliografia A New History of Ireland, Vol. I: Prehistoric and Early Ireland, ed. By Dábhí Ó Cróinín, Oxford University Press, New York 2008, s. 185, 204, 462 i 486, . Grzybowski S., Historia Irlandii, Ossolineum, wyd. III, Wrocław 2003, s. 16, . Lebor Gabála Érenn. The Book of the Taking of Ireland, Part V, ed.