Życiorys Deportowany do ZSRR, tam wcielony do Armii Czerwonej. Do Wojska Polskiego przekazany do 1 Dywizji Piechoty. Przeszedł szlak bojowy 1 Dywizji. W czerwcu 1944 r. podchorąży Centralnej Szkoły Podchorążych w Riazaniu. Następnie uczył się w Oficerskiej Szkole Łączności w Zamościu. Na stopień oficerski mianowany w 1945 i wyznaczony na dowódcę plutonu w 19 samodzielnej kompanii łączności 10 Sudeckiej Dywizji Piechoty. Od 1945 w Wojskach Ochrony Pogranicza. W latach 1945–1947 dowódca plutonu, następnie dowódca kompanii i szef łączności 53 odcinka w Wałbrzychu 11 oddziału Ochrony Pogranicza. W latach 1948–1949 szef łączności Centralnego Poligonu Artylerii nr 3. Po ukończeniu w 1949 r. Kursu Doskonalenia Oficerów Łączności – oficer łączności w 47 pułku piechoty w Szczecinku. W latach 1950–1951 pełnił obowiązki szefa sztabu 38 batalionu łączności 1 Korpusu Armijnego w Wałczu, a w latach 1951–1952 szef sztabu 7 pułku łączności Pomorskiego Okręgu Wojskowego (POW). Dalej przez cztery lata starszy pomocnik szefa Oddziału Łączności w Sztabie POW. W latach 1956–1962 studiował w Wojskowej Akademii Technicznej (WAT), po czym pełnił funkcję starszego wykładowcy w Katedrze Bojowego Wykorzystania Sprzętu Wojskowego w Oddziale Uzbrojenia Rakietowego, a następnie zastępcy i szefa tejże katedry.