Życiorys mały|Tablica pamiątkowa poświęcona Tadeuszowi Łomnickiemu ufundowana w 1995 roku na ścianie dworku, w którym mieszkał na terenie Radomyśla Wielkiego Urodził się w rodzinie Mariana, urzędnika pocztowego, i Jadwigi, nauczycielki. Brat Jana, reżysera i scenarzysty. Młodzieńcze lata spędził w Radomyślu Wielkim, gdzie jego ojciec pracował jako naczelnik poczty; w miasteczku tym uczęszczał do przedszkola i szkoły powszechnej, a w 1935 roku przystąpił do pierwszej komunii świętej. W Radomyślu stawiał też pierwsze kroki w amatorskich przedstawieniach teatralnych oraz jeździe konno. Podczas okupacji niemieckiej ukończył w 1942 Gimnazjum Handlowe w Dębicy. Następnie przebywał w Krakowie, gdzie łączył pracę zarobkową (robotnik kolejowy, praca w banku) z nauką gry na skrzypcach. W czasie II wojny światowej należał do Szarych Szeregów, później był żołnierzem Armii Krajowej.
Po wkroczeniu w 1945 roku Armii Czerwonej do Krakowa wstąpił do Milicji Obywatelskiej, którą opuścił niespełna rok później, aby urzeczywistnić swoje artystyczne marzenia. W 1946 ukończył Studium Teatralne przy Starym Teatrze w Krakowie. W sezonie 1946/47 występował w Teatrze Miejskim w Katowicach.