thumb|200px|Flaga używana przez anarchosyndykalistów Anarchizm syndykalistyczny (anarchosyndykalizm) – doktryna polityczna i ekonomiczna powstała pod koniec XIX w. z inicjatywy Fernanda Pelloutiera i Georges’a Sorela, będąca syntezą anarchizmu, wolnościowego socjalizmu i komunizmu.
Charakterystyka Anarchosyndykalizm stanowi teorię anarchizmu, która łączy w sobie pogląd o znaczącej roli rewolucyjnych związków zawodowych lub syndykalizmu i traktuje je jako metodę uzyskania w systemie kapitalistycznym kontroli nad gospodarką i osiągnięcia wpływów w społeczeństwie przez pracowników. Zwolennicy tej teorii ekonomicznej uważają, że ułatwia ona samozatrudnienie pracowników i stanowi alternatywny, oparty na współpracy system gospodarczy o wartościach demokratycznych i produkcji skoncentrowanej na zaspokajaniu ludzkich potrzeb.
Podstawowymi zasadami anarchosyndykalizmu są solidarność, akcja bezpośrednia (działania podejmowane bez interwencji stron trzecich, takich jak politycy, biurokraci i arbitrzy) oraz bezpośrednia i uczestnicząca demokracja, a także samorządność robotnicza. Ostatecznym celem syndykalizmu jest zniesienie systemu płac, uznając go za niewolnictwo płacowe.