Harcerstwo i POW W 1913 r. wstąpił do drużyny harcerskiej im. Marcina Borelowskiego (następnie Jeremiego Wiśniowieckiego), podległej tajnej Naczelnej Komendzie Skautowej. 15 lipca 1916 r. wstąpił do POW i uczęszczał do organizowanej przez nią szkoły podoficerskiej. Od 1916 r. pracował też jako drużynowy i instruktor po utworzeniu ZHP. Od lutego 1918 r. pracował w kontrwywiadzie POW. Uczestniczył w rozbrajaniu wojsk austriackich w Lublinie i niemieckich w Warszawie.
Był ochotnikiem w wojnie 1920 r. i uczestnikiem powstań górnośląskich.
Praca i działalność poselska Od 1932 r. prowadził praktykę adwokacką. W wyborach do Sejmu w 1935 r. kandydował z listy BBWR, reprezentując grupę polityczną „Jutra pracy”. Uzyskał mandat z Warszawy i uczestniczył w komisjach sejmowych: pracy i prawniczej oraz był zastępcą członka w komisji budżetowej. W wyborach do Sejmu w 1938 r. ponownie uzyskał mandat i wszedł do komisji: budżetowej, pracy, prawniczej, regulaminowej oraz dla zmiany ordynacji wyborczej.
Wojna i po wojnie W czasie wojny prowadził kancelarię adwokacką w Warszawie. Po powstaniu warszawskim pracował jako robotnik w cukrowni w Józefowie. W maju 1945 r. wrócił do Warszawy i wznowił praktykę adwokacką. Od 1949 r.