Podczas mistrzostw świata w Ostendzie w 1925 roku (oficjalnie rozgrywanych pod tą nazwą dopiero od 1937) wywalczył indywidualnie brązowy medal, plasując się za rodakami: Jánosem Garayem i Jenem Uhlyárikiem. W zawodach indywidualnych zdobył także srebrne medale na mistrzostwach świata w Budapeszcie (1926) i mistrzostwach świata w Liège (1930) oraz brązowe na mistrzostwach świata w Neapolu (1929) i mistrzostwach świata w Wiedniu (1931). Ponadto dwukrotnie zwyciężał w rywalizacji drużynowej: na MŚ 1930 i MŚ 1931.
W czasie II wojny światowej większość węgierskich Żydów została wysłana do obozów koncentracyjnych, jednak Petschauera początkowo, zgodnie z węgierskim ustawodawstwem, chroniło to, że został odznaczony Medalem z Koroną. W 1942 został aresztowany, wcielony do niemieckich oddziałów pomocniczych i wysłany na front wschodni na terenach dzisiejszej Ukrainy. Na początku stycznia 1943 dostał się do niewoli radzieckiej i został osadzony w obozie jenieckim w Dawydowce.