Historia thumb|Umocnienia w lesie (wieża) Do końca XIX w. wieś rybacka. W okresie tworzenia kąpielisk i sanatoriów powoli nabierała charakteru miejscowości wypoczynkowej. Dynamiczny rozwój turystyki rozpoczął się z chwilą oddania do użytku linii kolejowej Koszalin-Kołobrzeg w 1899 r., co umożliwiło łatwy dojazd ze Szczecina i Berlina. Uprawnienia gminy wieś uzyskała w 1905 r. W tym czasie zbudowano - zburzony na przełomie 2007 r. i 2008 r. - Pałac Nadbrzeżny (Almirę). Liczba gości stale rosła – w 1899 r. zanotowano 360, w 1905 r. – około 1200, na krótko przed I wojną światową ok. 3000. W latach 20. XX w. miejscowość była jednym z bardziej znanych kąpielisk ówczesnych Niemiec. W 1939 r. w ponad 400 gospodarstwach mieszkało tu 1681 stałych obywateli.
Od 1945 r. należy do Polski, a początkowo nosiło nazwę Ustronie Nadmorskie. Rozwijało się powoli, w cieniu znacznie większego Kołobrzegu. Jednak pod koniec lat 60. działało tu pięć ośrodków wypoczynkowych FWP („Bałtyk”, „Fala”, „Lublinianka”, „Marysin” i „Pomorzanka”), dysponujących łącznie ok. 775 miejscami noclegowymi. Funkcjonowały one po części w oparciu o przedwojenne pensjonaty i wille, po części o dobudowane domki kempingowe.