w tradycji chrześcijańskiej smok pojawia się jako symbol szatana. W chrześcijańskich legendach europejskich motyw smoka wiąże się z postacią Św. Jerzego. Smoki pojawiają się w średniowiecznych eposach (np. o Tristanie i Izoldzie).
Wojciech Górczyk uważa, że: W słowiańskim micie o pojedynku kosmogonicznym, prawdopodobnie Weles, słowiański chtoniczny bóg płodności pól i zmarłych, władca Zaświatów i śmierci, strażnik pokładów złota i skarbów, przyjmował niekiedy postać żmija. Był on przeciwnikiem Peruna, gromowładnego boga uranicznego W przeciwieństwie do mitu wyłowienia, mitu tego typu nigdy nie zapisano, jest to jedynie przypuszczenie. thumb|Smok – ilustracja z Nowych Aten O smokach pisze szczegółowo Benedykt Chmielowski w Nowych Atenach: gdzie historia włóczkową robotą zapisana. Jest to wskazanie na jakiś rodzaj pisma pamiętającego historię smoczych dziejów, opartego na niciach. Tamże smoki strzegły złote runo.
Istotami podobnymi do smoków są: bazyliszki, wiwerny, wher i drakipotrzebne źródło.