z zębów smoka posianych w ziemi powstali dzielni wojownicyApollodorus, Library and Epitome, 3.4.1, 1.9.16;Pauzaniasz, Wędrówka po Helladzie, 9.10.5, 10.6.7. Ze smokami walczyło wielu mitycznych bogów i bohaterów, m.in. Apollo (smok Pyton), Jazon (smok pilnujący złotego runa), Herakles (Ladon), czy Perseusz (smok Cetus). W mitologii sumeryjskiej bogini Tiamat, z której powstała ziemia i niebo, przedstawiana była pod postacią smoka. W mitach anglosaskich znany jest także smok, ostatni przeciwnik bohatera Beowulfa. W legendach arturiańskich także pojawiają się smoki, m.in. biały i czerwony smok z wizji Merlina. Mitologia skandynawska określa niekiedy mianem smoka węże Midgardsormra i NidhoggaJ.Hoult, Dragons Their History and Symbolism, Glastonbury, 1987. W mitach germańskich pojawia się smok Fafnir, pokonany przez Sigurda.
W chrześcijaństwie smok uosabia zazwyczaj zło, w Biblii wąż z raju często określany jest tym mianem, podobnie jak Lewiatan, pojawia się także 13 razy w Apokalipsie św. Jana utożsamiany z Szatanem i Diabłem.
Wielu świętych przedstawianych jest ze smokiem jako atrybutem, m.in. św. Małgorzata z Antiochii, czy św. Jerzy, który pokonał smoka nieopodal miasta SyleneJ. de Voraigne, Złota legendaW.Kopaliński, Słownik symboli, hasło smok.