Dagnall przeczytała rękopis i poprosiła Tolkiena o dokończenie opowieści. Ten wziął się do pracy i zatrudnił swojego syna Michaela do pomocy przy pisaniu na maszynie. Uzupełnioną wersję Tolkien wysłał założycielowi firmy Stanleyowi Unwinowi. Ten poprosił swojego 10-letniego syna Raynera o ocenę. Jego pozytywny komentarz spowodował wydanie książki u George Allen & Unwin. Rayner za swoją recenzję dostał jednego szylinga.
Większość prac Tolkiena miało swoją inspirację w mitologii nordyckiej. Podobnie w Hobbicie można znaleźć inspiracje literaturą skandynawską, a także mitami i językami z tego regionu. Imiona postaci Fili i Kili, Oin i Gloin, Bifur, Bofur i Bombur, Dori i Nori, Dwalin, Balin, Dain, Nain, Thorin Oakenshield (pl. Thorin II Dębowa Tarcza) i Gandalf odpowiadają staronordyckim Fíli, Kíli, Oin, Glói, Bivör, Bávörr, Bömburr, Dori, Nóri, Dvalinn, Bláin, Dain, Nain, Þorin Eikinskialdi i Gandálfr. Wszystkie imiona krasnoludów pochodzą z Eddy Starszej. Uważa się, że imię Radagasta pochodzi od słowiańskiego boga RadogostaRobert (1994). „Some Slavic Echos in J.R.R. Tolkien’s Middle-earth”. Germano-Slavica. 8: 23–34.. Wizerunek goblinów został zapożyczony z powieści Królewna i goblin George’a MacDonalda.