Model na brytyjski rynek z 1989 roku pojawił się w wersjach Base, LS, GL, GLS, CD i GT.
Przednie zawieszenie było w pełni niezależne, z kolumnami MacPhersona, dolnymi wahaczami ze stali tłoczonej i stabilizatorem poprzecznym. Przednie zawieszenie wraz z głównymi elementami mechanicznymi (silnik i skrzynia biegów) było zamontowane na przedniej ramie pomocniczej. W modelach z napędem na przednie koła tylne zawieszenie jest półniezależne, składa się z belki skrętnej połączonej z wahaczami wzdłużnymi, z podwójnymi stożkowymi, sprężynami śrubowymi i teleskopowymi amortyzatorami hydraulicznymi o bezpośrednim działaniu, przy czym niektóre modele wyposażone są również w stabilizator.
Zawieszenie przedniej osi było w pełni niezależne – zastosowano kolumny MacPhersona. Napęd przenoszony był na oś przednią, w topowych wersjach silnikowych dostępny był wariant 4x4. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1989 model zajął 2. pozycję (za Fiatem Tipo).
Do napędu samochodu używano benzynowych silników rzędowych głównie o pojemnościach: 1.6, 1.8 oraz 2.0 litra. W późniejszym czasie do gamy jednostek napędowych dołączył motor V6 o pojemności 2.5 litra. Silnik 2.0 dostępny był w kilku wersjach: SOHC 8v, DOHC 16v oraz turbo.